تاريخ انتشار : ۸ آذر ۱۳۹۱ تعداد بازديد : 1991

 سیزدهم محرم


شهادت “عبدالله بن عفيف” به دست “عبيدالله بن زياد” (۶۱ ق) //

 نخستين اعتراض آشكار نسبت به جنايت عبيد الله بن زياد در شهادت امام حسين (عليه السلام) ، از سوى يكى از شيعيان كوفه به نام عبدالله بن عفيف برخاست . عبيد الله بن زياد پس از آن كه اسيران واقعه ى كربلا را در مجلس خود با كلمات درشت و خشن ، مورد اذيت و آزار قرار داد و آنان را سرزنش كرد ، عبدالله بن عفيف كه از شيعيان دلير امير مؤمنان و از زاهدان و عبادت پيشه گان كوفه بود ، همين كه نعره هاى نفرت انگيز عبيد الله را شنيد ، به خشم آمد و پاسخ عبيدالله را داد . عبيدالله بن زياد كه انتظار چنين پيش آمدى را نداشت و خيال مى كرد كه ديگر نفس در سينه هاى دوستان اهل بيت حبس شده است ، با تكبر و خود خواهى تمام دستور داد او را دستگير كرده و به نزدش ببرند . تلاش مأموران حكومتى براى دستگيرى وى به خاطر حمايت افراد قبيله عبدالله ناكام ماند اما ، ماموران عبيد الله شبانگاه به سوى خانه عبدالله بن عفيف هجوم آورده و او را از خانه اش به بيرون كشيده و با ضربات شمشير به شهادت رسانيدند . جنايت كاران حكومتى ، سرش را از بدن جدا كرده و بدن او را به دار آويختند . بدين گونه نخستين جرقه اى كه مى رفت كوفه را بار ديگر به حركت درآورد و جنبش عظيمى را پى افكند ، به دست مزدوران پليد اموى به خاموشى گراييد . ولى شش سال بعد ، شيعيان كوفه و دوستداران اهل بيت انتقام خونش را از عاملان جنايت كربلا گرفتند و آنان را به دست مختار بن ابى عبيده ثقفى به اشد مجازات رسانيدند.




همچنین بخوانید
ویژه های سایت
آخرین مطالب
هدیه ای ماندگار و اصیل


جهت افزایش کیفیت مطالب لطفا دیدگاه خود را در خصوص این مطلب بیان کنید.

( الزامي ) (الزامي)