تاريخ انتشار : ۱۲ مرداد ۱۳۹۱ تعداد بازديد : 5181

 فصل ۱۵ : شرح مختصر سوره های ۸۵ تا ۹۰ قرآن


فصل ۱۵ : سوره های ۸۵ تا ۹۰

بروج ، طارق ، أعلى ، غاشيه ، فجر ، بلد

۸۵- سوره بروج

به معناى ستاره هاى بزرگ و نام هشتاد و پنجمين سوره قرآن مجيد مى باشد . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده است . موضوعات سوره : داستان اصحاب اخدود ، داستان فرعون و ثمود و اقوام گردنكش و طغيانگرى كه نابود شدند ، اشاره به عظمت قرآن مجيد . اين سوره در مكه نازل شده و ۲۲ آيه دارد . در فضيلت اين سوره همين بس كه در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) مى خوانيم : هر كس اين سوره را بخواند خداوند به تعداد تمام كسانى كه در نماز جمعه اجتماع مى كنند و تمام كسانى كه روز عرفه جمع مى شوند ، ده حسنه به او مى دهد و تلاوت آن انسان را از ترسها و شدائد رهايى مى بخشد .

۸۶- سوره طارق

به معنى ستاره درخشان و نام هشتاد و ششمين سوره قرآن مجيد مى باشد . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده است . موضوعات مطرح شده در اين سوره : محور معاد و رستاخيز ، محور قرآن مجيد و ارزش و اهميت آن ، در آغاز بعد از سوگندهاى انديشه آفرينى اشاره به وجود مراقبين الهى بر انسان مى كند . اين سوره در مكه نازل شده و ۱۷ آيه دارد . و در حديثى از امام صادق (ع) آمده است : هر كس در نماز فريضه سوره و السماء و الطارق را تلاوت كند در قيامت نزد خداوند مقام و منزلت عظيمى خواهد داشت و از دوستان پيامبران و ياران آنها در بهشت خواهد بود .

۸۷- سوره اعلى

به معناى بلند مرتبه و نام هشتاد و هفتمين سوره قرآن مجيد است . اين سوره را به اين مناسبت اعلى مى نامند كه در آيه اول آن تسبيح پروردگار اعلى ذكر شده است . اين سوره در حقيقت از دو بخش تشكيل يافته ، بخشى كه در آن روى سخن به شخص پيامبر (ص) است و دستوراتى را در زمينه تسبيح پروردگار و اداى رسالت به او مى دهد و اوصاف هفتگانه اى از خداوند بزرگ در اين رابطه مى شمرد و بخش ديگرى كه از مؤ منان خاشع و كافران شقى سخن مى آورد و عوامل سعادت و شقاوت اين دو گروه را بيان مى كند . اين سوره مكى است و داراى ۱۹ آيه مى باشد . در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) مى خوانيم : هر كسى سوره اعلى را بخواند خداوند به عدد هر حرفى كه بر ابراهيم (ع) و موسى (ع) و محمد (ص) نازل كرده ده حسنه به او عطا مى فرمايد .

۸۸- سوره غاشيه

به معناى دربرگيرنده و بيهوش كننده . يكى از نامهاى قيامت است و نام هشتاد و هشتمين سوره قرآن مى باشد . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده است . موضوعات سوره : بحث معاد و کيفرهاى مجرمان و پاداشهاى مؤ منان ، بحث توحيد با اشاره به آفرينش ‍ آسمان و خلقت جبال و زمين و توجه انسانها به آنها ، بحث از نبوت و وظائف پيامبر اسلام (ص) است . اين سوره در مكه نازل شده و ۲۶ آيه دارد . در حديثى از امام صادق (ع) مى خوانيم : كسى كه مداومت بر قرائت اين سوره در نمازهاى فريضه يا نافله كند خداوند او را تحت پوشش رحمت خود در دنيا و آخرت قرار مى دهد و در قيامت او را از عذاب آتش امان مى بخشد .

۸۹- سوره فجر

به معناى طلوع صبح و نام هشتاد و نهمين سوره قرآن مجيد است . اين سوره را فجر مى نامند زيرا با سوگند خداوند به فجر آغاز مى شود . در اين سوره به سوگندهاى متعددى برخورد مى كنيم كه در نوع خود بى سابقه است و اين قسمتها مقدمه اى است براى تهديد جباران به عذاب الهى ، اشاره اى به بعضى از اقوام طغيانگر پيشين مانند قوم عاد و ثمود و فرعون و انتقام شديد خداوند از آنان ، اشاره مختصرى به امتحان و آزمايش انسان ، معاد و سرنوشت مجرمان و كافران و پاداش عظيم مؤمنان. اين سوره مكى است و داراى ۳۰ آيه . در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) مى خوانيم : كسى كه آن را در شبهاى دهگانه (ده شب اول ذى الحجة) بخواند خداوند گناهان او را مى بخشد و كسى كه در ساير ايام بخواند نور و روشنايى خواهد بود براى روز قيامتش .

۹۰- سور بلد

به معناى شهر است و نام نودمين سوره قرآن . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده است . موضوعات سوره : اشاره به اين حقيقت كه زندگى انسان در عالم دنيا همواره با مشكلات و رنج است و آرامش مطلق تنها در زندگى آخرت امكانپذير است ، قسمتى از مهمترين نعمتهاى الهى را بر انسان مى شمرد ، دو گروه : اصحاب الميمنة و اصحاب المشئمة بیان شده و گوشه هایى از صفات مؤمنان صالح و سپس سرنوشت آنها را بيان مى كند و به نقطه مقابل آنها مى پردازد . اين سوره در مكه نازل شده و داراى ۲۰ آيه است . در حديثى از امام صادق (ع) مى خوانيم : كسى كه در نماز واجب سوره لا اقسم بهذا البلد را بخواند در دنيا از صالحان شناخته خواهد شد و در آخرت از كسانى شناخته مى شود كه در درگاه خداوند مقام و منزلتى دارد و از دوستان پيامبران و شهدا و صالحين خواهد بود .




همچنین بخوانید
ویژه های سایت
آخرین مطالب
هدیه ای ماندگار و اصیل


جهت افزایش کیفیت مطالب لطفا دیدگاه خود را در خصوص این مطلب بیان کنید.

( الزامي ) (الزامي)