تاريخ انتشار : ۱۲ مرداد ۱۳۹۱ تعداد بازديد : 5165

 فصل ۱۶ : شرح مختصرسوره های ۹۱ تا ۹۶ قرآن


فصل ۱۶ : سوره های ۹۱ تا ۹۶

شمس ، ليل ، ضحى ، شرح ، تين ، علق

۹۱- سوره شمس

به معناى خورشيد و نام نود و يكمين سوره قرآن مى باشد . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده . اين سوره در حقيقت سوره تهذيب نفس و تطهير قلوب از ناپاكيها و ناخالصيها است . در آغاز سوره به يازده موضوع مهم از عالم خلقت و ذات پاك خداوند براى اثبات اين معنى قسم ياد شده ، و بيشترين سوگندهاى قرآن را به طور جمعى در خود جاى داده است و در پايان سوره به ذكر نمونه اى از اقوام گردنكش که در شقاوت ابدى فرو رفتند و خداوند آنها را به مجازات شديدى گرفتار كرد يعنى قوم ثمود مى پردازد و با اشاره كوتاهى به سرنوشت آنها سوره را پايان مى دهد . اين سوره در مكه نازل و ۱۵ آيه دارد. در فضيلت تلاوت اين سوره همين بس كه در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) آمده است : هركس آن را بخواند گویى به تعداد تمام اشيائى كه خورشيد و ماه بر آنها مى تابد در راه خدا صدقه داده است .

۹۲- سوره ليل

به معناى شب است و نام نود و دومين سوره قرآن مجيد مى باشد . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده . در آغاز بعد از ذكر سه سوگند مردم را به دو گروه تقسيم مى كند : انفاق كنندگان با تقوى و بخيلانى که منكر پاداش قيامتند ، در بخش ديگرى از اين سوره بعد از اشاره به اين معنى كه هدايت بندگان بر خدا است همگان را از آتش فروزان دوزخ انذار مى كند و در آخرين بخش كسانى را كه در اين آتش مى سوزند و گروهى را كه از آن نجات مى يابند با ذكر اوصاف معرفى مى كند . اين سوره در مكه نازل شده ۲۱ آيه دارد. پيغمبر اكرم (ص) فرمودند : هركس اين سوره را تلاوت كند خداوند آنقدر به او مى بخشد كه راضى شود و او را از سختيها نجات مى دهد و مسير زندگى را براى او آسان مى سازد .

۹۳- سوره ضحى

به معناى روشنايى روز و نام نود و سومين سوره قرآن مجيد است . اين سوره را ضحى مى نامند زيرا كه خداوند در آغاز آن به ضحى سوگند ياد كرده است . اين سوره به مسأله انقطاع موقّت وحى و نيز كمك به يتيمان و نيازمندان و نيز شكر و سپاس و اظهار نمودن نعمتهاى الهى مى پردازد . اين سوره مكى است و ۱۱ آيه دارد. در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) نقل شده است : هر كس آن را تلاوت كند از كسانى خواهد بود كه خدا از آنها راضى مى شود و شايسته است كه محمد (ص) براى او شفاعت كند و به عدد هر يتيم و مسكين سؤ ال كننده ده حسنه براى او خواهد بود .

۹۴- سوره شرح

به معناى نشر و گسترش دادن است و نام نود و چهارمين سوره قرآن است . نامهاى ديگر اين سوره الم نشرح و انشراح مى باشد . عمده اين سوره بر سه محور دور مى زند : بيان نعمتهاى سه گانه ، بشارت به پيامبر از نظر بر طرف شدن مشكلات دعوت او در آينده ، توجه به خداوند يگانه و تحريص و ترغيب به عبادت و نيايش . اين سوره در مكه نازل شده و ۸ آيه دارد . در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) مى خوانيم : هركس اين سوره را بخواند پاداش كسى را دارد كه محمد (ص) را غمگين ديده و اندوه را از قلب او زدوده است .

۹۵- سوره تين

به معناى انجير است و نام نود و پنجمين سوره قرآن مى باشد . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده است . اين سوره در حقيقت بر محور آفرينش زيباى انسان ، و مراحل تكامل ، و انحطاط او دور مى زند و اين مطلب با سوگندهاى پر معنى در آغاز سوره شروع شده است و بعد از شمردن عوامل پيروزى و نجات انسان ، سرانجام با تأكيد بر مسئله معاد و حاكميت مطلقه خداوند پايان مى گيرد . اين سوره در مكه نازل شده و ۸ آيه دارد . در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) آمده است : هركس اين سوره را بخواند خداوند دو نعمت را مادامى كه در دنيا است به او مى بخشد ، سلامت و يقين ، و هنگامى كه از دنيا برود به تعداد تمام كسانى كه اين سوره را خوانده اند ثواب يك روز روزه به عنوان پاداش به او مى بخشد

۹۶- سوره علق

به معنى خون بسته شده و نام نود و ششمين سوره قرآن مجيد مى باشد . نام اين سوره از آيه اول آن گرفته شده است . به نقل اكثر مفسرين ، اولين سوره اى است كه بر پيامبر نازل گشته است . اين سوره در آغاز به پيغمبر اكرم (ص) دستور قرائت و تلاوت مى دهد و سپس از آفرينش انسان با عظمت از يك قطعه خون بى ارزش  سخن مى گويد و در مرحله بعد از تكامل انسان در پرتو لطف و كرم پروردگار و آشنائى او به علم و دانش و قلم بحث مى كند . در مرحله بعد از انسانهاى ناسپاسى كه عليرغم اين همه موهبت و اكرام الهى راه طغيان را پيش مى گيرند سخن به ميان مى آورد و سرانجام اشاره به مجازات دردناك كسانى كه مانع هدايت مردم و اعمال نيك اند مى كند . سوره با دستور سجده و تقرب به درگاه پروردگار پايان مى پذیرد . اين سوره در مكه نازل شده و ۱۹ آيه دارد. در فضيلت قرائت اين سوره از امام صادق (ع) نقل شده است كه فرمودند : هر كس در روز يا شب سوره اقراء باسم ربك را بخواند، و در همان شب يا روز بميرد شهيد از دنيا رفته است و خداوند او را شهيد مبعوث مى كند و در صف شهيدان جاى مى دهد و در قيامت همچون كسى است كه با شمشير در راه خدا همراه پيامبر خدا جهاد كرده است .




همچنین بخوانید
ویژه های سایت
آخرین مطالب
هدیه ای ماندگار و اصیل


جهت افزایش کیفیت مطالب لطفا دیدگاه خود را در خصوص این مطلب بیان کنید.

( الزامي ) (الزامي)