تاريخ انتشار : ۴ مرداد ۱۳۹۱ تعداد بازديد : 10252

 اوصاف قرآن


برای قرآن کریم ، اوصاف فراوان و گوناگونی ذکر کرده اند که تمامی آنها را از خود کتاب قرآن و نیز روایات متعدد ائمه معصومین به ویژه در نهج البلاغه و صحیفه سجادیه وام گرفته اند . ویژگیهای کتاب آسمانی در حقیقت معرف برنامه سعادت انسان و در نهایت جلوه ای از ذات اقدس الهی است . در ادامه تعدادی از اوصاف مصحف شریف را که از زبان خود قرآن کریم است آورده ایم و در این راه از تفسیر نمونه ، به عنوان مرجعی کامل و جامع استفاده کرده ایم .

نور : در آیات و روایات متعددی از صفت نور برای معرفی قرآن استفاده شده است (تغابن ۸ – مائده ۱۵ ) . ویژگی این صفت با توجه به معنای آن تعریف می شود ، از جمله روشنایی ، هدایت کننده ، راهنما ، مرز حق و باطل و … . وقتی نوری وجود داشته باشد هم خودش آشکار و ظاهر است و هم وسیله شناسایی حقیقت و تمیز دهنده حق و باطل . در واقع نور است که سبب از بین بردن ظلمت و تاریکی است و چه زیبا چنین صفتی برای قرآن به کار برده شده است . ” این کتابی است که بسوی تو نازل کردیم تا مردم را از تاریکی ها بسوی روشنایی ببری ” ( ابراهیم ۱ ) .

شفاء : ( یونس ۵۷ –  اسراء ۸۲ ) . شفا در واقع به معنای عاری شدن از بیماری و کسالت است . چه بیماریهای جسمی و چه بیماریهای روحی و معنوی ، بلکه بیماریهای اجتماعی و آداب و رسوم غلط ( بهترین دلیل براى اثبات این واقعیت ، مقایسه وضع عرب جاهلى با تربیت شدگان مکتب پیامبر(ص) در آغاز اسلام است ) . و نیز در کلام امیر المومنین می خوانیم : ” قرآن داروى شفا بخشى است که هیچ بیمارى از آن برنمى خیزد ” . ذکر این نکته نیز ضرورت دارد که شفا قرآن وقتى مؤثر است که به آن عمل شود و الا صد بار اگر بهترین نسخه هاى شفا بخش را بخوانیم و روى سر بگذاریم ولى به آن عمل نکنیم ، نتیجه اى نخواهیم گرفت .

وسیله هدایت : ( بقره ۲ – اسراء ۹ ) . احکام و آیات قرآن همچون پلکانی به سوی خدا است و بشر آماده درک حقیقت را به بهترین روش به سمت و سوی کمال و سعادت راهنمایی و هدایت می کند . زمینه های این هدایت گوناگون و متنوع است . هم از نظر احکام فردی و یا اجتماعی و هم از منظر حکومت که باید براساس قسط و عدل باشد . در حقیقت قرآن معرف مجموعه ای از بایدها و نبایدها است که در کنار هم مسیری را به عنوان سیر الی الله نشان می دهد .

جامعیت : “و ما این کتاب آسمانى را بر تو نازل کردیم که بیان همه چیز در آن است ” ( نحل ۸۹ ) . تِبْیان یعنى بیان کردن و از این تعبیر با توجه به وسعت مفهوم کل شىء به خوبى مى توان استدلال کرد که در قرآن ، بیان همه چیز هست ، ولى با توجه به این نکته که قرآن یک کتاب تربیت و انسان سازى است و براى تکامل فرد و جامعه در همه جنبه هاى معنوى و مادى نازل شده است روشن مى شود که منظور از همه چیز تمام امورى است که براى پیمودن این راه لازم است . البته قرآن یک دائره المعارف نیست که جزئیات علوم را داشته باشد اما گاهی در بحثهای توحیدی و تربیتی از روى قسمتهاى حساسى از علوم و دانشها پرده برداشته است . حقایق قرآن در طی گذشت زمان بیشتر آشکار می گردد . اما در نهایت امام معصوم است که بطون قرآن را برای اهلش شرح خواهد داد .

کریم و مجید : الفاظی که ما برای قرآن بصورت متداول استفاده می کنیم ، صفات کریم و مجید هستند . این صفات را خود قرآن به کار برده است ( واقعه ۸۸ –  بروج ۲۱ ) . واژه کریم به معنای بخشنده بی پایان است که برای کتاب آسمانی یک معنای شناخته شده و با مفهوم است ، چنانکه قرآن چه از لحاظ ظاهری ( فصاحت و بلاغت ) و چه از نظر معارف والا و انسان ساز خود بخشنده ای است که کرامتش موجب سعادت دنیوی و اخروی است . مجید از ماده مجد بمعنای شرافت گسترده است و چون قرآن عظمت و شرافتی بی پایان دارد کلمه مجید از هر نظر سزاوار آن است . از لحاظ ظاهری زیبا است و در نهایت شیوایی و اعجاز است و نیز محتوایش عظیم است و دستوراتش عالی و برنامه هایش آموزنده و حیاتبخش .

برای مطالعه بیشتر و آشنایی بهتر می توانید به منابع زیر مراجعه نمایید :

تفسیر نمونه آیت الله مکارم شیرازی – مجمع البیان فضل بن حسن طبرسی – تحریر الوسیله امام خمینی (ره) .




همچنین بخوانید
ویژه های سایت
آخرین مطالب
هدیه ای ماندگار و اصیل


جهت افزایش کیفیت مطالب لطفا دیدگاه خود را در خصوص این مطلب بیان کنید.

( الزامي ) (الزامي)


  1. ناشناس گفت:

    (U) 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀