تاريخ انتشار : 20 مارس 2012 تعداد بازديد : 2390

 استقلال،آزادی ، جمهوری اسلامی


استقلال               آزادی          جمهوری اسلامی

یکی از شعارها و آرمانهای اساسی نظام اسلامی ایران – که بر پشتوانه مردمی استوار است – استقلال در همه زمینه های سیاسی ، نظامی ، فرهنگی ، اقتصادی و … است . به استقلال سیاسی به آن معنی که تحت سلطه و سیطره هیچ قدرت خارجی قرار نداریم و سرنوشت این نظام را آحاد مردم رقم میزنند ، دست یافته ایم . در بعد نظامی نیز به حکم آنکه عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد توانسته ایم احتیاجات دفاعی را برآورده کنیم و قدرتی بی بدلیل حداقل در منطقه استراتژیک خاورمیانه باشیم . آیا حالا پس از سی و سه سال ، وقت آن نشده که در باره استقلال اقتصادی بحث کنیم ؟ و بصورت شفاف و منطقی وضعیت اقتصادی خود را بازنگری کنیم ؟

عدم وجود استقلال اقتصادی جزء آن دسته از گزاره هایی است که به خودی خود می تواند بر کلیه ی بخشهای یک جامعه حتی در سطح حاکمیت ملی اثر نامطلوب گذاشته و تمام دستاوردهای یک نهضت و یک فرهنگ را به راحتی زیر سوال برد و یا به سمت نابودی و ویرانی سوق دهد . اقتصاد تاثیری ویژه بر حوزه های موازی ، بالا دستی و پایین دستی خود دارد چنانکه حتی شرایط فرهنگی غالب بر هر جامعه را نیز نسبت به وضع معیشتی و یا در واقع شاخصهای اقتصادی آن می سنجند ، شرایط سیاسی و نظامی و … که جای خود دارند .

در جهان امروز هیچ قدرتی وجود ندارد مگر آنکه از اقتصاد قوی و با ثبات همراه با رشد اقتصادی قابل قبول برخوردار باشد . به عبارتی دیگر تا قدرت اقتصادی وجود نداشته باشد ، صحبت از قدرت در حوزه های دیگر بی معنا است. امروزه اقتصاد و یا با تعریف دیگر پول نقش اول را در مناسبات بین کشورها بازی می کند و وسیله ای برای برآوردن اهداف پلید استکبار جهانی است و در دست آنها به سلاحی تبدیل شده که گاهی شدت تخریب آن از بمبهای هسته ای نیز بیشتر است .

در سی و سه سال گذشته از وقوع انقلاب اسلامی در ایران ، همواره در معرض تحریم اقتصادی از سوی سردمداران به اصطلاح آزادی و دموکراسی و حقوق بشر ، با شدت و ضعفهای متفاوت بوده ایم . و تا آنجا پیشرفته اند که با وقاحت تمام می گویند قصد ما ایجاد تحریمهای فلج کننده است که مردم ایران را عاصی کنیم تا در مقابل حکومت قرار گیرند . درست است که تاکنون در رسیدن به مقصود موفق نبوده اند – به فضل الهی همچون گذشته رو سیاهی به ذغال خواهد ماند –  اما خسارتهایی را وارد کرده اند و دولت را ناچار کرده اند که برخی از احتیاجات داخلی را چند برابر قیمتهای اصلی و از بازارهای سیاه جهانی تهیه کند که تأثیر مستقیم در افزایش شاخص تورم در بازارهای داخل کشور داشته و همچنین بنگاه های اقتصادی شکننده داخلی که در حال مبادله با بازارهای جهانی هستند را به ورشکستگی می کشاند .

تنها راهی که برای مبارزه با این تهاجم اقتصادی وجود دارد آن است که اقتصادمان را از وابستگی به نفت جدا کنیم و تولیدات داخلی را در همه زمینه ها افزایش داده و در هیچ عرصه ای از فن آوری و علم و صنعت قائل به محدودیت و معذوریت نباشیم تا آنجاکه تولیدات داخلی کشور در نهایت کیفیت و قابل رقابت با بازارهای جهانی به دست خریدار برسد . در چنین حالتی است که سلاح تدافعی اقتصادی قوی و کارآمدی در اختیار خواهیم داشت که تمامی حملات اقتصادی را دفع خواهد کرد .

این آرزویی محال و یک خیال واهی نیست ، بلکه یک هدف دستیافتنی و قابل وصول است و صد البته با همت مضاعف و کار مضاعف و فعالیتی جهاد گونه در زمینه اقتصاد و حمایت همه جانبه و فراگیر از تولیدات ملی . حمایتی که همه مکلف به رعایت آن هستند ، از دولت و بانکها گرفته تا فعالان اقتصادی و تولید کنندگان ، از کارگران گرفته تا مردم به عنوان استفاده کنندگان از کالا و خدمات . و مردم که شاید نقش تعیین کننده ای در حمایت از تولید ملی دارند و آن خرید کالاهای تولید داخل است که بزرگترین حمایت از تولید کننده داخلی خواهد بود.




همچنین بخوانید
ویژه های سایت
آخرین مطالب
هدیه ای ماندگار و اصیل


جهت افزایش کیفیت مطالب لطفا دیدگاه خود را در خصوص این مطلب بیان کنید.

( الزامي ) (الزامي)