تاريخ انتشار : ۱۱ مرداد ۱۳۹۰ تعداد بازديد : 1232

 پرسش های…(سوال دوم)


بسم الله الرحمن الرحیم

من نمیخواستم آفریده شوم تا خدا در مقابل نافرمانی هایم مجازاتم کنند،آیا این ظلم نیست؟

اگر کسی به پشت بام دستگاه خلقت برود و از بالا نگاه کند،در می یابد که این ۷میلیارد انسانی که اکنون روی زمین زندگی میکنند قبلا تنها یک مشت خاک بوده اند و این خدوند بود که به انسان ارزش داد.و اورا خلیفه ی بر روی زمین قرار داد به او بهترین شرف و کرامت را داد. در درون او عقل و فطرت و از بیرون وحی در این راه فقط یک خلیف اللهی به انسان اضافه شد است که هرگز مرگ در او راه ندارد.این خاک است که گاه مرده است و گاه زنده؛وگرنه روح همیشه زنده است.

حال ما با این همه سرمایه چرا بیراهه برویم که بعد هم نگران عذاب باشیم؟اگر کسی خدای ناخواسته بیراهه رفته است با خواست خود رفته است و با سؤ اختیار خود بد کرده.

گذشته از این،آنکه میگوید راضی نبودم خلق شوم،میتواند دارای شخصیتی گردد که جامعه از او بهره ببرد.از سوی دیگر چرا فقط این سوی قضیه را نگاه میکنیم؟(انجام گناه و به تبع آن مجازات)اگر همین فرد اعمال نیکویی را انجام دهد مسلما در بهشت خداوند متعال قرار میگیرد.

مطلب دیگر این است که مجازات های اللهی شبیه مجازات بیمار متخلف  به وسیله طبیب است.اگر پزشک به بیمار بگوید فلان غذا را نخور یا فلان دارو را مصرف کن،چنانچه بیمار به به این نسخه عمل نکرد و رنجور شد و پزشک دارویی تلخ برایش نوشت،آیا طبیب ز او انتقام گرفته است؟یا این رنجیده شدن خاطر بیمار به خاطر عدم رعایت سفارش پزشک است؟!

کارهای خلاف ما ناپرهیزی و تقوا پرهیزکاری است.تهمت و دروغ و آبروریزی و …برای روح مانند سم است.همچنین سخنان،نوشته ها ،شنیده ها و کردار نیز اگر سمی باشند روح را مسموم میکنند و این انتقام اللهی است.

 

 




همچنین بخوانید
ویژه های سایت
آخرین مطالب
هدیه ای ماندگار و اصیل


جهت افزایش کیفیت مطالب لطفا دیدگاه خود را در خصوص این مطلب بیان کنید.

( الزامي ) (الزامي)